Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

23/2/11

ἀτιτλο

Πέταξες σα φύλλο φθινοπωρινό,
πάνω στου ανέμου τα θέλγητρα.
Φόρεσες τα άστρα στεφάνι στα μαλλιά
κι από τη σελήνη μέθυσες φωτιά.

Μού στειλες στον ύπνο σύννεφο χρυσό
να σε συναντήσω όνειρο κι εγώ.
Φόρτωσα ασήμι, κόκκινα φιλιά
στο λαιμό σου δώρα, θυσία στην πυρά.

Κι έγινε η σελήνη ασημί βροχή
τα φιλιά στρώμα, ρόδα απαλά,
κι έγινε η φλόγα άλογο λευκό
που καλπάζει τώρα μες τον ουρανό...

22/2/11

ατιτλο

Άδεια Ψυχή και το δωμάτιο άδειο.
μέσα σε σύννεφο γαλάζιο.
Πνίγονται ορίζοντες στην ομίχλη
φτιάχνουν οι φόβοι δικό τους παραμύθι.

Χωράει η ψυχή μέσα στο βλέμα
"τότε" "τώρα" και "για πάντα".
Τοίχος λευκός που σε κοιτάζει,
στίχος που της καρδιά σου μοιάζει.

Κι ας παίζει μουσική, άσπρο είναι χιόνι
που κάνει γιορτινό το σαλόνι.
Έχει ο θάνατος στις νότες ξεχαστεί
σ' ένα χορό που χορεύετε μαζί.

Άδειοι οι τοίχοι όπως άδεια τα ρολόγια
Άσπροι οι στίχοι καθώς άσπρη η ζωή.
Ένα ποήμα που δε γράφτηκε για σένα
κι όμως  έγινε της μοίρας προσταγή.