Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

17/10/17

υποσημείωση

«Φοβάμαι», του είπε..
 Κατάματα τον κοιτούσε, σωπαίνοντας.

 «Φοβάμαι να φύγω… μακάρι να ήτανε τα πράματα αλλιώς… μα… Δεν έχω επιλογή, έτσι δεν είναι;» ..
 Κούνησε το κεφάλι με νόημα δεξιά κι αριστερά «Κανείς δεν έχει επιλογή», του είπε στο τέλος.

«Και πως θα φύγουμε;»

«Όχι εμείς… οι άλλοι θα φύγουνε… Θα περάσουνε εποχές, μέρες, νύχτες… κι όλοι όσοι γνώρισες αλυσοδεμένοι μαζί τους, στην αρχή βίαια κι ύστερα αδιαμαρτύρητα κι ήσυχα σαν πρόβατα που ακολουθούνε το βοσκό, θα συρθούνε μακριά. Η ζωή δεν περιμένει κανένα, αν κάποιος ξεμείνει, η ζωή τον ξεχνά…  κι εκείνος ξεχνά τη ζωή. Αβάσταχτη τέτοια κατάρα, να πεθαίνει κάποιος, ενώ ζει..»

Δεν υπάρχουν σχόλια: