Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

31/3/09

τόσο μακρυά, τόσο κοντά...

Πικρή λέξη, στα χείλη δε θα φτάσεις.
Στο ποταμό της σιωπής, βότσαλο σε πετώ.
Όμορφα, να ταξιδεύει θέλω η αγάπη,
από τα στενά του νου ως το πλατύ γυαλό.

Με άστρα τα φτερά, καρδιά μου, θα κεντρώσω,
να φτάσουν τα όνειρα στου ουρανού τη τάξη.
Όμορφα να ταράζονται στο πέταγμά σου αγγέλοι,
και με κλειστά τα μάτια, Ζωή, να σε κοιτώ...

6 σχόλια:

Μαργαρίτα είπε...

τόσο μακρυά, τόσο κοντά...
πόσο ν' απέχει η γη απ' το φεγγάρι;
και τα αστέρια απ' της καρδιάς μας
το γυαλό;

μια κεντημένη με αστέρια καληνύχτα
**********

O astegos aggelos... είπε...

"Με άστρα τα φτερά, καρδιά μου, θα κεντρώσω,
να φτάσουν τα όνειρα στου ουρανού τη τάξη.
Όμορφα να ταράζονται στο πέταγμά σου αγγέλοι,
και με κλειστά τα μάτια, Ζωή, να σε κοιτώ..."

Θα πετάξω...
όσο πιο ψηλά γίνεται..
μα πάλι εδώ στη γη θα καταλήξω..
συντροφιά με τους ανθρώπους..
κ ας πληγώνουν τους αγγέλους τους..

η δύναμη της καρδιάς?
η δυνάμη της ψυχής?

Η δύναμη της αγάπης!!! :)

γεωργια νεφελη είπε...

πικρη λεξη.....η αγαπη....
μικρη λεξη.....η αγαπη....
ομορφη λεξη....η αγαπη...
η πιο μεγαλη λεξη....η αγαπη....
ποναει η λεξη.....αγαπη....
αναστενει η λεξη ....αγαπη....
πεθενει η λεξη .....αγαπη....
ολα η τιποτα....ΑΓΑΠΗ.....

Μαρια Νικολαου είπε...

Καλό μήνα Νίκο
Ποιητικό και ανοιξιάτικο
Ομορφο το ποίημά σου
Καιρό είχα να σε διαβάσω

Artanis είπε...

Πραγματικά πολύ ωραία και ποιητικά σου μπήκε η άνοιξη...
Καλησπέρα Νικόλα...

magdalini36 είπε...

...βότσαλο στον ποταμό της σιωπής..
τι υπέροχο Νικόλα...γλυκιά ανοιξιάτικη μελαγχολία...
χαίρομαι που σε ξαναδιαβάζω...
Καλό βράδυ!:))