Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

8/4/09

άτιτλο...

Απόψε αποφάσησα να φύγω.. Να μπω στο υπερωκεάνιο της λήθης, που ταξιδεύει ξένιαστα στον κόσμο τούτο τους ανθρώπους, και δίχως πόνο, τον ωεκεανό των αστεριών, στεγνός και παρατηρητής να διασχίσω...Θανάτοι και γοργόνες ξεχασμένες, και βιβλία που σαπίσαν την καρδιά και τα μυαλά των ανθρώπων, σύνορα απέραντα και μικρά ψαράκια που λαχταρούν στο ασημόφως του φεγγαριού.. όλα πίσω να αφήσω, κι ανώδυνα να περάσω σε μια νέα, δική μου Ήπειρο.. να ξαναβρώ το άγριο κι αθώο παιδί, να με κοιτάζει, πίσω από φυλωσιές κρυμένο, ερευνητικά, και χωρίς όπλα, να αφήσω τον πόνο και τον φόβο, να γλυστρίσει από το λευκό δέρμα, που κουβαλά την ψυχή στο χρόνο, παρέα με ένα σωρό έθραυστα κόκαλα, πείνα και δίψα για χάδι κι αγάπη... Κι έτσι γυμνός, τ΄αγκάθι της αθωότητας να ματώσει τα πελματά μου, καθώς θα ξαναβρίσκω εμένα...
Κι όμως, η φυγή μου στάθηκε αδύνατη. Τα ρούχα που ντύθηκα, γίναν η μορφή μου, και το υπερωκεάνιο, βούλιαξε στο πρώτο αστέρι και τον πρώτο αναστεναγμό, που μόλις κλείσαν λίγο τα βλέφαρα, καρτερούσε... Πόσα - τόσα, μυτερά αστέρια, αντί να μοιράζουν το φως, τυφλώνουν τους βολβούς των ματιών, στο φως... Κι ήρεμα, μέσα από τα διάφανα της ψυχής αιμοφόρα αγγεία, απλώνουν τις ρίζες τους, και περιμένουν... περιμένουν.. περιμένουν... μέχρι που ο χρόνος να τελειώσει, αυτά, καρτερικά κι αμίλητα, περιμένουν. Κι ίσως η άνοιξη, ο καιρός που οι ρίζες θα απλώσουν φυλλώματα και θα προβάλουν όμορφες στην άκρη ενός χαμόγελου, και άνθη γλυκά γεμάτα χρώματα θα προβάλουν εκεί που πριν κατοικούσαν σκιές, ανάμεσα από τα βλέφαρα, τυφλόνοντας με όνειρα κι αυτόν ακόμα τον ήλιο.... και η καρδιά, παρασυρμένη από μουσική, να πεταρίζει σα πεταλούδα, στο φως, που ξεπηδά από την ίδια τη ζωή που την κατοίκησε.... ίσως η Άνοιξη αυτή να μην φτάσει ποτέ... κι οι ρίζες, τότε, από ελπίδα γίνονται καρκίνος... και το φως, τάφος ατάραχος, που βοηθά τους περαστικούς να μη αρωστήσουν στην άγρια Θέα του νεκρού Θέλω... Μη μπορόντας να δουν, πίσω από το φως το σκοτάδι μιας θλίψης απέραντης, με τον ίδιο τρόπο που η θλίψη, σκεπάζει τα μάτια και ταξιδεύει στο βυθό της, την επιθυμία...
Δεν υπάρχει πιο μεγάλη απογοήτευση από ένα μεγάλο αντίο, που πρέπει να ξαναεπαναλάβεις... είτε τολμήσεις την επανάληψη, είτε όχι. Δεν είναι κακό να αναζητάς στον θάνατο τη ζωή, είναι όμως το χείριστο, η ζωή να γίνεται θάνατος. Να μιλάς με φαντάσματα, και να σκορπάς μαζί τους την κάθε αυγή...Μερικές φορές, μια σκέψη, μικρή κι ανόητη, πως η γη περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο, κι η νύχτα κι η μέρα διαδέχονται η μια την άλλη.. Σκέψη που σκορπά η ίδια διαδοχή που τη γέννησε... Μέχρι που στο τέλος ο καρκίνος θάβει το σώμα που τον γέννησε. Και κανείς, κανείς, δεν μπορεί να πει, πως αυτό το οικτρό πλάσμα που περιφέρεται ανάμεσα στους ανθρώπους, υπήρξε κάποτε άνθρωπος. Κανείς... κι όλο το εγώ και το εσύ, τυλίγεται την σκιά του φεγγαριού, καθώς σέρνει το παραμύθι του στον τόπο των ανθρώπων, αλλάζοντας τα πάντα. Επιτρέποντας στους διαβόλους και τους αγγέλους να μοιραστούνε κόλαση και παράδεισο, αγάπη και μίσος.. χάδι και θεία δίκη.. Μα πάντα.. πάντα... η αυγή υπονομεύει το όνειρο... ώσπου, μια μέρα το φως να μη παραλάβει άλλο από στάχτη....

21 σχόλια:

Artanis είπε...

Γεια σου Νικόλα μου...Ελπίζω αυτό το κέιμενο να μην μιλάει για αποχωρισμούς...Εδώ θα μείνεις, ε;

ζαφορα είπε...

Απόψε αποφάσησα να φύγω..

Πέρασα να σου αφήσω τις ευχές μου.

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ

Εύχομαι να περάσεις υπέροχα
με τους αγαπημένους σου.

Φιλί γλυκό ζαφορένιο

exoaptonkyklo είπε...

Τις ευχες μου για το Πασχα.Ελπιζω να περασεις καλα και ανανεωμενος να επιστρεψεις δριμυτερος.
Την καλημερα μου.

Ανώνυμος είπε...

Καλό Πάσχα!!!!Αγγιξες τη ψυχή μου

λυγερη είπε...

Χρόνια Πολλά Νικόλα.
Χαρούμενο Πάσχα να περάσεις.
Με αγάπη και θύμιση από τον ΠΗΓΑΙΜΟ
http://ligeri.pblog.gr
http://lygeri.pblogs.gr

Λουλούδι είπε...

Νικολα,Καλο Πασχα!Πολλες ευχες απο καρδιας.

Artanis είπε...

Νικόλα μου καλά να περάσεις αυτές τις μέρες, καλο Πάσχα να έχουμε...Φιλιά πολλά...

ΝΙΚΟΛΑΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ είπε...

Καλό Πάσχα σε όλους σας! Ευχαριστώ!

magdalini36 είπε...

..."η αυγή υπονομεύει πάντα το όνειρο"...γι'αυτό κι εμείς αγαπάμε πάντα τη νύχτα...
Υπέροχο και σπαρακτικό κείμενο αγαπημένε μου Νικόλα...
Εύχομαι να είσαι πάντα καλά:)
΄Ενα όμορφο Πάσχα γεμάτο ανοιξιάτικο φως με κείνους που αγαπάς...

MOLEMOU είπε...

Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα με υγεία και χαμόγελο!

Μαρια Νικολαου είπε...

Καλη Ανασταση με υγεια και αγαπη
Και προπάντων ομορφια ψυχής

evaggelia-p είπε...

Τι κείμενο! Σαν αποκάλυψη της ανθρώπινης ψυχής! Εξαιρετική γραφή, για άλλη μια φορά.

Καλή Ανάσταση, ό,τι αγαπάς για σένα και τους δικούς σου.

Φιλιά :)

Penthesileia είπε...

"φίλη μου"..,ε?
Ευχαριστώ.

Σου εύχομαι να γεμίσεις ομορφιά τα μάτια και την ψυχή

Τις ευχές μου

ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥ είπε...

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ
Νικόλα όπου κι αν βρίσκεσαι με τους αγαπημένους σου.

BUTTERFLY είπε...

Μια ζωγραφια, οπως παντα, απο λεξεις! Ταξιδι απο το ονειρο στον εφιαλτη και απο τη ζωη στον υπνο...φευγιο, που παντα μενει εδω..
Καλη Ανασταση Νικολα! Με ονειρα αληθινα!

Freedula είπε...

Οι γραφές των ανθρώπων που ενισχύονται από ζωή, θ'ανατο, γέλιο, πόνο δεν πρέπει να παύουν. Πρέπει να εμψυχώνονται, να ενισχύονται. Γράφε Νικόλα, γράφε


Καλή Ανάσταση

nina είπε...

Χρόνια πολλά και καλή Ανάσταση!

jacki είπε...

Ωπ γνωστές φυσιογνωμίες.. Καλά γιατί δε λες τίποτα τόσο καιρό καλέ;

Κυβέλη Δραγούμη είπε...

ας τα μαζεψουμε ολοι να φυγουμε μαζι .....


υπεροχο κειμενο .... το λατρευω ...



φιλακι γλυκο


Κυβελη

σταγόνα είπε...

Χρόνια πολλά Νικόλα, με υγεία πάνω απόλα.. όλα τα άλλα πάνε κέρχονται και κύκλους κάνουν..
εύχομαι να εισαι καλα και να προσέχεις..

Μαρια Νικολαου είπε...

Μακάρι να μπορούσαμε να φύγουμε κάθε φορά που αποφασίζουμε να βρεθούμε μόνοι...

Καλησπέρα Νίκο