Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

6/5/09

Γράμμα χωρίς αποδέκτη

Είναι τα δάχτυλα παγόβουνα
που αγκαλιάζουν τη σκέψη.
Η καρδιά έσπασε, ράισε η όραση.
Φλούδες από μανταρίνι και πορτοκάλι
αναδύουν, καίγοντας, άρωμα ημερών άλλων.

Στη σιωπή του μικρού δωματίου
ακούς τα πάντα.
Ποδοβολητά, βρισιές, κλάματα,
και το σκοτάδι που αναριχάται
στα κάστρα του εγώ.

Ο πόνος στο κεφάλι δένει τα χέρια.
Όλοι μπορούν να σε φτάσουν,
μα συ, δε φτάνεις κανένα.
Τρέμεις. Καραβάνι ατελείωτο
ο φόβος στην ψυχή σου.

Η σελήνη στρογγυλή.
Τη κοιτάς μέσα από σύννεφα,
σε κοιτά, επικοινωνείτε.
Κι ύστερα... χάνεται.
Μένεις μόνος.

Κάθε δυο και τρεις φορές,
που άκουγες να μαζεύονται τα πνεύματα,
σκεφτόσουν να φύγεις.
Να πας ταξίδι σε κάποια γαλάζια θάλασσα
που δε φτάνουν οι νόμοι
Να μουλιάσεις σώμα και ψυχή.

Κι ύστερα ερχόταν εκείνη, σταθερά την ίδια ώρα
όπως η σελήνη που μεσουρανεί ολοστρόγκυλη
στον ίδιο πάντα χρόνο.

"Είμαι ένα πουλί χωρίς φτερούγες"
συλογίστηκες ταξιδεύοντας στο φως
του λευκού κορμιού της, κάποτε.
Κι έμεινε μετέωρη αυτή η αγάπη για το κενό,
κάθε που χαμήλωνες λίγο παραπάνω τα μάτια.
Οι φίλοι σου το είχανε καταλάβει, και.. φρόντιζαν
να σε κάνουν ένα με τη γη. Να αποφεύγεις υψώματα,
και για χάρτες με άστρα, μήτε κουβέντα.

Λύση κρυφή για ταξίδι στο βυθό, ουρανός άλλος
για πτήσεις χωρίς φτερά... η θάλασσα,
μέσα από τα βάθη της καρδιά σου, σε κάλεσε...

Μα πάλι εκείνη... Αναδυόμενη από δάκρυ κρυφό
παράσερνε κι έδενε τα μάτια στον ουρανό.
Και το ταξίδι αναβαλόταν για μια ακόμη νύχτα.

Το πρωί όλα μοιάζαν όνειρο, διπλωμένο προσεχτικά
ανάμεσα στο χαμόγελο των χειλιών σου. Γράμμα χωρίς αποδέκτη.

"Καλημέρα", "καλησπέρα", "καλά", "μακάρι", "πάντα".
"Αλήθεια, σου είπα πόσο πολύ σ΄αγαπώ, σήμερα;"

11 σχόλια:

ΝΑΪΑΔΑ είπε...

νιωθω σαν να το εγραψα εγω...

πως φτανουν οι ψυχες σε ενα μονοπατι που ενωνεται και γινεται ενας δρομος καποις φορες...;

χωρις αποδεκτη παντα Νικολα μου...
ετσι ειναι αυτα τα γραμματα...
αραγε ναι φταιει που αγαπησαμε πολυ...;

νεραιδενια φιλακια σου αφηνω!!!

Αναστασία είπε...

Τα σ αγαπώ μου μικρά κρυστάλλινα δάκρυα που μαρμάρωσαν στην παλάμη μου….
Αλήθεια σου είπα πόσο συχνά σε φωνάζω τα βράδια;
Σου είπα πόσο σκοτεινό κι άδειο μοιάζει πια τα πρωινά αυτό το δωμάτιο;
Αλήθεια σου είπα ποτέ πόσο καιρό σε κουβαλώ μέσα μου;…..

νερένια είπε...

"Είμαι ένα πουλί χωρίς φτερούγες"
συλογίστηκες ταξιδεύοντας στο φως
του λευκού κορμιού της, κάποτε.
Κι έμεινε μετέωρη αυτή η αγάπη για το κενό,
κάθε που χαμήλωνες λίγο παραπάνω τα μάτια.
Οι φίλοι σου το είχανε καταλάβει, και.. φρόντιζαν
να σε κάνουν ένα με τη γη. Να αποφεύγεις υψώματα,
και για χάρτες με άστρα, μήτε κουβέντα.




Αν ήξερες πόσο πολύ σε καταλαβαινω .........

Artanis είπε...

καταπληκτικό το κομμάτι αυτό...Με συγκίνησε πάρα πολύ...
("Είμαι ένα πουλί χωρίς φτερούγες"
συλογίστηκες ταξιδεύοντας στο φως
του λευκού κορμιού της, κάποτε.)
Απλά υπέροχο....
καλησπέρα ΝΙκόλα...

magdalini36 είπε...

..."η θάλασσα μέσα από τα βάθη της καρδιάς σου σε κάλεσε"

Εκεί είναι πάντα η θάλασσα του καθενός γιά να φυλά σαν θησαυρούς στον βυθό της τα πιό απόκρυφα μυστικά, να τα κατέχει...να μας τα προσφέρει ξανά και ξανά τυλιγμένα σε κάποιο κύμα όταν τα χρειαζόμαστε...

Υπέροχο και μελαγχολικό το γράμμα σου καλέ μου Νικόλα:)
Ελπίζω να είσαι πάντα καλά....καινούργιες θάλασσες και χάρτες ν'ανακαλύπτεις...και μέσα από την γραφή σου να ζωντανεύεις...Καλό βράδυ!:))

σταγόνα είπε...

Καλημέρα", "καλησπέρα", "καλά", "μακάρι", "πάντα".
"Αλήθεια, σου είπα πόσο υπέροχος είσαι πάντα??"

ΑΝΕΜΟΣΚΟΡΠΙΣΜΑΤΑ είπε...

Σας ευχαριστώ όλους... να είστε καλά!
Ένα όμορφο Σαββατοκύριακο, να έχετε, γεμάτο φως και αγάπη!

fotini είπε...

"σ αγαπω"
και αυτο τα κάνει όλα
τοσο σημαντικα!!!
αγαπα με....
για να μπορω να ζήσω...

Άνεμος είπε...

Ευτυχισμένες στιγμές χωρίς δεδομένο αύριο. Έτσι για να ξέρεις ότι κάθε στιγμή που ζεις μαζί της θα μείνει αξέχαστη. Έτσι γιατί το απρόσμενο είναι πάντα το πιο όμορφο. Έτσι γιατί μπορείς και το θες. Έτσι...

Καληνύχτα φίλε μου!

ΑΝΕΜΟΣΚΟΡΠΙΣΜΑΤΑ είπε...

Φωτεινούλα, είναι το μόνο για το οποίο αξίζει να ζήσει ή να πεθάνει κανείς.. η Αγάπη! :))

ΑΝΕΜΟΣΚΟΡΠΙΣΜΑΤΑ είπε...

Άνεμε, όπως το λες, είναι! :))