Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

18/12/09

Μεθώ το φως...

Μεθώ το φως, το Φως Σου, Σελήνης κόρη συ.. την άμπωτη και τη παλίροια του κορμιού σου, όπως αυτό, από άυλο, ύλη κι ιδρώτας αναδύεται... και προσευχή, χορογραφίες τα χείλη να διδάσκουν, τρόπους χίλιους, χορεύοντας να αναζητούν. Μονοπάτια αστεριών, αναριχούν το φως απ΄των αστραγάλων τους ασιμένιους κρίκους, ως την κρήνη προσευχών άλλων... ερημήτες που συναντιούνται στη μέση της ερήμου, και γδύνονται της ερημιάς τα ενδύματα τα πολυφορεμένα.. Σα τη σελήνη, που κουρασμένη άλλους να σεργιανα, στην αγκαλιά ξαπλώνει των κυμάτων, σεργιάνισμα λαχταρόντας... Σα το παιδί, που κοιτά στα μάτια της ονειρευόμενο τον έρωτα πρωτού έρωτας γίνει... Έτσι ολόψυχα, και μόνο έτσι, μπορώ στο φως σου ν΄αφεθώ.. Υγρή φωτιά να γίνω εντός Σου, Υπάρχοντας.. ή μακρυά σου, κερί, που η φλόγα του διψασμένη σιγοσβήνει, άστρο να μείνω μακρινό που η αυγή θα σβήσει. Μαζί με μένα.. που νύχτα κι άλλη άφησα χωρίς να Υπάρξω... Δεν είναι του θανάτου η αγωνία. Είναι το βάρος του Φωτός, που άλλο δεν αντέχεται, δε κουβαλιέται.. και σπάει σα ρόδι, εκρήγνυτε, γίνεται κομμάτια η καρδιά, κοινωνούς αναζητώντας ή τον χαμό ακόμη...
Κόρη του φωτος, θυγατέρα της Σελήνης, Εσύ, που μ΄ασημί κλωστή, μίτο βαστάς μες το σκοτάδι να βουτάς δίχως να χάνεσαι.... Προσταγή δική μου, Πάθος ο τρόπος που σ΄αρμόζει... Φωτιά που καίει και γεννά.... στη μουσική σου τα θελγητρά μου, γοητευμένα, αφήνονται... Και μια γλυκιά μαγεία, ασημένια , το αίμα μου φαρμάκι κάνει της λογικής που το αρχέγονο ζητά να υποτάξει. Στα νερά που ξαπλώνει το φως σου, στα υγρά σου μάτια αφένομαι, κορδέλλα κόκκινη, λυμένη, ταξιδεμένη στα πέρατα από ανέμους ισχυρούς, ξεσχισμένη μα όμορφη μες το κόκκινο, αφήνομαι.. Στα μαλλιά σου τυλιξέ με, κι αφησέ με να σε σεργιανίσω και να σεργιανιστώ. Φως των ματιών μου, στα σκοτάδια μου δύσε και κάψτα... Κι ύστερα στον καθρέφτη κοιτάξου, των ματιών μου. Και δες.. Πόσο όμορφη μες την αλήθεια σου είσαι... Πόσο όμορφος μπορώ να γίνω αγγιζοντά σε... κορδέλα κόκκινη στα μαλλιά σου.. φιλί στα χείλη σου... πόθος στο κορμί σου παραδωμένος στο πάθος του Φωτός.. που ζητά όλο ξανά και πάλι, να ζει και να πεθαίνει... χορός που για λίγο σταματά, ίσα για να νιώσει ξανά το τράβηγμα κείνο, στο χέρι... τον χτύπο της καρδιάς.. και πάλι, πιο δυνατά ν΄αρχίσει! ....

11 σχόλια:

Μαρια Νικολαου είπε...

Εύχομαι παντα να μεθας το φως και τη ζωή.
Ακομη και το φως του φεγγαριου
Ολα πρέπει να τα μεθάμε.

Καλημερα Νίκο

BUTTERFLY είπε...

Αχ μωρε Νικο! Καθε φορα και πιο δυνατος!!!

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Νικόλαε σαν darts χτυπάνε οι λέξεις

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ!

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

λυγερη είπε...

Υγεία-συντροφικότητα με τους αγαπημένους σας και μια πολύ καλή φιλική σχέση με τον εαυτό σας…..
Το χαρμόσυνο κλίμα των ημερών να περάσει την πόρτα του σπιτιού σας .
Στο Νέο έτος ας προσπαθήσουμε να αναβαθμιστεί η ποιότητα της Ζωής όλου του κόσμου !

http://ligery.pblogs.gr
http://pygemos.blogspot.com.
http://lygeri.pblogs.gr

fotini είπε...

ωδη στον έρωτα!!!!1

καθε σου λεξη ξεχειλιζει πάθος!
απο τα πιο δυνατα σου!
μας το φυλουσες δωρο για τις γιορτινες αυτες μερες!

οταν το φως του παθους σου επιβαλλεται μεγαλουργεις νικο!

καλη σου μερα
καλες γιορτες
υγεια , αγαπη, δυνατες συγκινησεις

magdalini36 είπε...

Τι υπέροχο λυρικό κείμενο...Λόρκα μου θύμισε. Να είσαι πάντα καλά Νικόλα μου και να περάσεις όμορφα με όσους αγαπάς.
Καλά Χριστούγεννα:))

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΕΥΧΟΜΑΙ Η ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ 2010 ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΜΑΤΗ ΜΕ ΥΓΕΙΑ-ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ.

ILive2LoveMe είπε...

Πάντα διαβάζω κάτι πραγματικά όμορφο στο μπλογκ σου, χαρούμενο ή λιγότερο χαρούμενο, αλλά πάντα καλό.
Καλή Χρονιά, ευτυχισμένη, με υγεία κι οτι άλλο επιθυμείς.

ΑΝΕΜΟΣΚΟΡΠΙΣΜΑΤΑ είπε...

Μια καλή χρονιά εύχομαι σε όλους σας, με Υγεία, Αγάπη και Χαρά!

albena είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
albena είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.